Ewa Kasprzyk

Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie (1985). Aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa.

Po ukończeniu szkoły aktorskiej dołączyła do zespołu gdańskiego Teatru Wybrzeże, w którym występowała przez kolejnych szesnaście lat, do 2000 roku. W tym czasie zagrała w przedstawieniach m.in. Kazimierza Kutza „Batałajkin i spółka”, Stanisława Różewicza „Sztukmistrz z Lublina” według Singera i Mikołaja Grabowskiego „Stąd do Ameryki”, a także Krzysztofa Babickiego i Barbary Sass. Do największych osiągnięć aktorki z tego okresu zalicza się główne role w „Antoniuszu i Kleopatrze” Shakespeare’a (Kleopatra), „Tutam” Shaeffera (Ona), „Trzech siostrach” Czechowa (Olga) i „Dwojgu na huśtawce” Gibsona (Ona).

W wieku dwudziestu ośmiu lat zadebiutowała w filmie, rolą zaradnej Kwiryny w „Dziewczętach z Nowolipek” Barbary Sass (1985) . Niedługo potem w dramacie „Głód serca” (1986) wcieliła się w postać nieufnej matki, samotnie wychowującej syna. Jeszcze inaczej zaprezentowała się w komediach Załuskiego – „Koglu-Moglu” (1988), gdzie była histeryczną Wolańską, zaś w „Komedii małżeńskiej” (1993) Marią, kurą domową, która decyduje się na porzucenie rodziny i rozpoczęcie samodzielnej kariery w Warszawie.

W latach 90. ograniczyła występy w filmie, skupiając się na pracy teatralnej. W tym czasie zagrała kilka drugoplanowych ról, m.in. w serialu „Radio Romans”.

W 1998 roku znalazła się w obsadzie telenoweli „Złotopolscy”, która wkrótce zyskała olbrzymią popularność wśród masowej widowni. Rola Ilony Clark-Kowalskiej – zdecydowanej, silnej, pewnej siebie, nowoczesnej, dojrzałej kobiety – była zapowiedzią nowego typu postaci, które następnie powtórzyła w „Karierze Nikosia Dyzmy” (2002) i „Warszawie” (2003) oraz produkcjach telewizyjnych „Magdzie M.” i „Codziennej 2 m 3”.

Na nieco innym biegunie znajdują się jej role w skromnych, ambitnych filmach, najczęściej u młodych debiutantów. W komedii lirycznej „Cudownie ocalony” (2004) z dużą dozą autoironii zagrała starą prostytutkę – oszustkę Lolę Katafalk, pojawiła się również u Marcina Wrony w „Człowieku magnesie” (2001).

Do najważniejszych aktorskich dokonań Kasprzyk należy rola niezrównoważonej, egzaltowanej, rozczarowanej gwiazdy, zafascynowanej Violettą Villas w „Bellissimie” (2000) Artura Urbańskiego. Kreacja spotkała się z dobrymi recenzjami krytyków oraz uznaniem jurorów XXVI Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz Międzynarodowego Festiwalu Telewizyjnego w Wenecji, gdzie przyznano jej nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą dla najlepszej aktorki.

Równocześnie występuje w odważnych monodramach teatralnych. Krytyka wysoko oceniła jej tytułową rolę w „Patty Diphusa”, teatralnej adaptacji jednego z opowiadań Pedro Almodovara. W 2006 roku zagrała Marilyn Monroe w „Marilyn i papież. Listy między piekłem a niebem”.

W zespole Teatru Kwadrat od 2000 roku.

ROLE W TEATRZE KWADRAT:

BARBARA (żona Johna) – „Złodziej”, Eric Chappell, reż. Janusz Majewski
BARBS MARSHALL
 „Perfect Day”, Liz Lochhead, reż. Andrzej Rozhin
ANNA
 „Berek czyli upiór w moherze”, Marcin Szczygielski, reż. Andrzej Rozhin
LUCILLA
 „Klub cmentrany”, Ivan Menchel, reż. Marcin Sławiński
DAPHNE
 „Ślub doskonały”, Robin Hawdon, reż. Marcin Sławiński
VIRGINIA NOYES – 
„To tylko sztuka”, Terrence Mcnally, reż. Bartłomiej Wyszomirski
ALICE – „Kłamstewka”, Joe DiPietro, reż. P. Wawrzecki