Co ja panu zrobiłem, Pignon?

W pewnym podparyskim miasteczku zmobilizowano wszystkie siły porządkowe. Do sądu bowiem ma być dowieziony świadek zeznający przeciwko wysoko postawionym przestępcom. Proces ściągnął uwagę przedstawicieli mediów, tłumnie przybyłych na miejsce zdarzenia. W tym kilkuset fotografów.

Akcja przedstawienia rozgrywa się w hotelu usytuowanym naprzeciw budynku sądu. Meldują się w nim dwaj mężczyźni: Francois Pignon – zawodowy fotograf i Ralf Milan, zawodowy… morderca. Ralf otrzymał zlecenie wyeliminowania niewygodnego dla mafii świadka, a Pignon teoretycznie ma zrobić zdjęcia dla swojej gazety. Teoretycznie, bo jego prawdziwa motywacja jest zupełnie inna – chce odzyskać żonę, która zostawiła go dla swojego psychiatry. W razie niepowodzenia biedny nieudacznik gotów jest odebrać sobie życie.

Ralf i Pignon otrzymują sąsiadujące ze sobą pokoje. Dzielą ich tylko zamknięte na klucz drzwi. Kiedy się nagle otworzą, najwyższej klasy farsowa maszyneria zostaje wprawiona w ruch.

Cechą charakterystyczną komedii Francisa Vebera, oprócz świetnego humoru, jest m.in. to że w różnych tytułach występują bohaterowie o tych samych nazwiskach. Pignon i Ralf to również postaci ze sztuki „Podłużna walizka”, wystawionej w pierwszym sezonie istnienia Teatru Kwadrat 40 lat temu.